ထုိတစ္ခ်ိန္....

တစ္ခ်ိန္မွာ ... ဒုိ႔တြဟာ...ဆံျဖဴ၊ သြားက်ဳိး အုိျခင္းတရားရဲ႕ေအာက္ ဒူးေထာက္ၾကရမယ္...ေမ့လုိ႔မရ၊ ဖုံးဘုိ႔ မလုံ၊ ကြယ္လုိ႔ မရႏုိင္တဲ့ ဇရာဆုိတဲ့ အမွန္တရားတစ္ခုကို ေမ့ေပ်ာက္လုိ႔ ဘာလုိ႔မ်ား...တုိ႔ေတြ အတၱမီးေတြ ေတာက္ေနၾကမလဲ.... ။

တစ္ခ်ိန္မွာ... ဒုိ႔တစ္ေတြဟာ မည္သူမွ ေဖးကူလုိ႔ မရ၊ ေတြးယူလုိ႔ မေပၚ၊ ေရတြက္ေသာ္မွ မကုန္ႏုိင္တဲ့ နာျခင္းတရားရဲ႕ေအာက္ ဒူးေထာက္ၾကရမယ္၊ ေက်ာ္လုိ႔ မရ ၊ ေရွာင္ဘုိ႔ မလြယ္၊ ေျပးလုိ႔ မလြတ္ႏိုင္တဲ့ ဗ်ာဓိဆုိတဲ့ တရားေတြ ေမ့ေပ်ာက္လုိ႔ ဒုိ႔ေတြ ဘာေၾကာင့္ အတၱမီးေတြ ေတာက္ေနၾကမလဲ... တစ္ခ်ိန္မွာ... ဒုိ႔ေတြဟာ...အရာရာခ်ဳပ္ျငိမ္းလုိ႔ ဘ၀တံခါးၾကီးပိတ္ရမယ့္ ေသျခင္းတရားရဲ႕ ေအာက္မွာ ဒူးေထာက္ၾကရမယ္။

ေနခ်င္လုိ႔ မရ၊ တြယ္ခ်င္လုိ႔ မပိုင္၊ ဆုိင္တယ္ထင္တာေတြ အကုန္ ထားခဲ့ရမယ့္ မရဏတရားကို ေမ့ေပ်ာက္လုိ႔ ဒုိ႔ေတြ...ဘာေၾကာင့္ အတၱမီးေတြ ေတာက္ေနၾကမလဲ... တစ္ခ်ိန္မွာ...ေအာ္...အဲဒိတစ္ခ်ိန္..မေရာက္ခင္ထိ (သုိ႔မဟုတ္) မေရာက္ေသးဘူးလုိ႔ ထင္ေနသေရြ႕ထိေတာ့.... ။

ေမတၱာျဖင့္...ေရႊဘုန္း (26.6.2012, BKK)

ေရႊအုိေရာင္သုိ႔ တမ္းခ်င္း တစ္ပုဒ္ (သုိ႔) ေမြးအေမသုိ႔ လြမ္းမေျပ

ဘ၀မွာ အခက္ခဲေတြနဲ႔ ျပည့္က်ပ္ျပီး...ထြက္ေပါက္ေတြ ေပ်ာက္ဆုံးသြားသလုိ... ခံစားရတဲ့ အခါတိုင္း...အားလုံးကို စြန္႔ပစ္ထားခဲ့ျပီ...အေမ့ဘ၀ထဲမွာပဲ... ခဏျဖစ္ျဖစ္ အနားယူပစ္လုိက္ခ်င္တယ္...အေမ...။

 ေအာ္...အေမ့ဘ၀က လူမားကို ေမွးစက္ပိုင္ခြင့္ေပးႏုိင္ေလာက္ေတာင္ မခိုင္မာေတာ့ဘူးေနာ္... အေမ့ဘ၀...အေမ့ရဲ႕ ေစာင့္ေရွာက္ေအာက္မွာ ေနရတဲ့ ဘ၀ဟာ တုိေတာင္းလြန္းပါတယ္..။

လူမားတုိ႔ အားလုံးဟာ ဧည့္သည္ေတြပါ အေမ...ဧည့္သည္ဆုိတာ အခ်ိန္တန္ရင္ နားခုိရာကို စြန္႔ခါြျပီး...ကိုယ္စီကိုယ္စီ ႏႈတ္ဆက္လုိ႔ ကိုယ့္ ခရီးကိုယ္ ဆက္ရမွာပဲေနာ္...။

အေမသိရဲ႕လား...ငယ္ငယ္ကဆုိ အေမစိတ္ဆုိးတုိင္း “ ေနာင္ဘ၀ ဒီလုိ သားသမီးေတြနဲ႔ ဘ၀ဆက္တုိင္း မဆုံပါရေစနဲ႔...လုိ႔ အခါခါ ေျပာတတ္ေပမယ့္ လူမားကေတာ့ အဲဒိ စကားေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္မွာပဲ ရင္ထဲက အျမဲရပ္တည္ခဲ့တာပါ..။

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ...“ႏႈတ္ဆက္ရမယ္”...ေသခ်ာတယ္ဆုိတာ သိေနေပမယ့္...ဒီလုိ အေျခေနမ်ဳိးနဲ႔ေတာ့ လမ္းမခြဲပါေစနဲ႔... ဒီလုိ ဇာတ္သိမ္းမ်ဳိးနဲ႔ေတာ့ အဆုံး မသတ္ပါရေစနဲ႔...အေမ...။

တစ္တုိင္းျပည္လုံး အဆုိး၀ါးဆုံး အေျခမ်ဳိးနဲ႔ရင္ဆုိင္ေနရခ်ိန္မွာေတာင္ သားသမီးေတြ ဆန္ျပဳတ္မေသာက္ရေအာင္ ရုန္းကန္ခဲ့တဲ့...အေမ... အရာရာမွာ သားသမီးေတြအတြက္ ကၽြန္းသဖြယ္ မွီခုိအားထားရာ အျမဲျဖစ္ခဲ့အေမ....

 ေအာ္...အဲဒိ အေမေပါ့...အိပ္ယာထဲက လက္ဟန္ေခ်ဟန္နဲ႔ အတူ မပီကလာ မသဲမကြဲ အသံေလးနဲ႔ “သားေလး ေဆးဖုိးထပ္ေပးဦးမွာလား” လုိ႔...ေတာင္းဆုိသံကို ၾကားလုိက္ရတဲ့ အခါ ရင္ထဲမွာ စစ္ခနဲေနေအာင္ နာက်င္ရတဲ့ အျဖစ္အေမ မသိႏုိင္ပါေစနဲ႔ လုိ႔ပဲ...ဆုေတာင္းမိပါတယ္...။

အေမ...ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေလ...အေသြး အသားေတြ အားလုံးကို အရည္ေဖ်ာ္လုိ႔... အေမ့ေရာဂါေပ်ာက္ေဆး မ်ား ေဖာ္လုိ႔ ရမယ္ဆုိရင္ေလ...အေမေပးခဲ့တဲ့...လူမားရဲ႕ ခႏၶာ တစ္စမက်န္ ေလမွာ လြင့္ေပ်ာ္သြားပါေစ...ႏွေျမာတြန္႔တုိစိတ္ အလ်ဥ္းမရွိတာ...အေမ အသိဆုံးျဖစ္မွာပါ...။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့...အေမရယ္...၂၉ ႏွစ္ အရြယ္ သားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀မွာ...အေမဟာ ပုံစံမ်ဳိးစုံနဲ႔ လုိအပ္ေနသလုိ...အေမနဲ႔ ေနရတာ ...အေမ့ကို လြမ္းေနရတာ အားမရေသးဘူး...အေမ။

အေမနဲ႔ တစ္ေနရာထဲမွာ အတူေနရတဲ့ အခ်ိန္ေတြ နည္းခဲ့ေပမယ့္ ေလာကၾကီးမွာ အေမရွိတယ္ဆုိတဲ့ အသိေၾကာင့္ လူမားဘ၀မွာ အရာရာ ရဲရင့္ခဲ့ပါတယ္..အေမ... ဒါေၾကာင့္ပဲ... အေမဟာ... ခြန္အားတစ္ရပ္ အျဖစ္လူမားအတြက္...ေလာကအတြက္ရပ္တည္ေပးဘုိ႔ ေတာင္းဆုိပါရေစေတာ့...အေမ...

.ေအာ္...အေမရယ္...အေမ့ကို လြမ္းရင္း...အေမ့အေၾကာင္းေတြ ေျပာရင္း အေမ့ကို တုိင္တည္ရင္းနဲ႔...တစ္ေလာကလုံးလည္း အျမင္ေတြ မႈန္မႈန္၀ါး၀ါး...အရာရာဟာ မသဲကြဲျခင္းေတြ လြမ္းမုိးေနပါျပီေကာလား...အေမရယ္...။ ေရႊဘုန္း (14.6.12)

“ေဒါသျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ ခံရျခင္း ႏွင့္ ေမတၱာျဖင့္ ေအးခ်မ္းမႈကို ရွာေဖြျခင္း

လူသားတုိင္း စိတ္အခန္႔မသင့္ျဖစ္မႈေတြ၊ စိတ္ဆုိး ေဒါသထြက္မႈေတြ၊ တစ္စုံတစ္ေယာက္နဲ႔ ဆက္ဆံေရး အဖုအထစ္ေတြ အားလုံးၾကဳံဖူးၾကမွာပါ။ အဲလုိ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ျဖစ္သြားျပီးရင္ လူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ က်န္ခဲ့တတ္တာက ..ရန္ျငိဳးဖြဲ႕မႈဆုိတဲ့ စိတ္ဓါတ္မေအးခ်မ္းမႈပါပဲ၊ သူက ငါ့ကို ဒီလုိ ေျပာတယ္၊ ငါတစ္ခ်ိန္မွာသူ႕ကို ဒီထက္ျပင္းျပင္းေလး ျပန္ေဆာ္လုိက္မယ္။ သူက ငါ့ကို ထိခိုက္ေအာင္ လုပ္တယ္၊ ငါ အခြင့္ေရးရရင္ သူ႕ဘ၀ပ်က္ေအာင္ လုပ္ပစ္လုိက္မယ္...စတဲ့ ရလာဒ္ေတြဟာ ရန္ျငိဳးဖြဲ႕မႈကေန ေပါက္ဖြါးလာတဲ့ ေဘးထြက္ဆုိးက်ဳိးေတြပါ။ ရင့္က်က္မႈေတြ အားနည္းေသးတဲ့ ပုထုဇဥ္ တစ္ေယာက္အနဲ႔ေတာ့ ဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္မွာ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြါးမႈဆုိတာ ေရွာင္ရခက္တဲ့ လူမႈေရး ျပႆနာတစ္ခုပါ။ အဲဒိျပႆနာနဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ ရန္းျငိဳးထားမႈကေတာ့ သာလုိ႔ေတာင္ ဆုိးပါေသးတယ္၊ အေၾကာင္း အမ်ုိးေၾကာင့္ လူတစ္ေယာက္ကို မုန္းေနတယ္ဆုိတာ တစ္ကယ္ေတာ့ ကိုယ္က သူ႕ကို သူမသိပဲ အရႈံးေပးေနရတာပါ။ သူ႕ကို မုန္းေနတဲ့စိတ္ေတြဟာ သူ႕ကို မပူေလာင္ေစဘဲ ကိုယ့္ကို္ယ္ပဲ အရင္ပူေလာင္ေစပါတယ္၊ သူ႕ကို မခ်ည္ေႏွာင္ႏိုင္ပဲ အခ်ိန္တုိင္း သူ႕အေပၚျဖစ္ေနတဲ့ ကိုယ့္စိတ္ရဲ႕ မျငိမ္းခ်မ္းႏုိင္မႈေတြဟာ ကိုယ္ကို ေကာင္းတဲ့ အရာေတြ မေတြးႏိုင္ေအာင္၊ မလုပ္ႏုိင္ေအာင္ ခ်ည္ေႏွာင္လုိက္ပါေတာ့တယ္။ လူတုိင္းဟာ “ငါေကာင္းရက္နဲ႔ ငါ့ကို ဒီလုိေျပာတယ္၊ ဒီလုိလုပ္တယ္”လုိ႔ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ ငါေကာင္းတယ္ဆုိတာ “ငါက ထင္တာပါ” သူကေတာ့ “မေကာငး္ဘူး”လုိ႔ ယူဆလုိ႔ ဒီလုိလုပ္တာ၊ဒီလုိေျပာတာပါ၊ ေကာင္းပါျပီ ငါေကာင္းတယ္ဆုိရင္ ငါကဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိ႔ လဲဆုိတာ ျပန္ျပီးတြက္စစ္ၾကည့္ရပါမယ္။ ဘယ္သူေတြ အတြက္ေကာင္းေနတာလဲ ဆုိတာလည္း ထည့္မတြက္လုိ႔ မရပါဘူး။ ကိုယ္က ကိုယ္ေကာငး္တယ္လုိ႔ ကိုယ္ထင္ႏိုင္သလုိ၊ သူကလည္း သူေကာင္းတယ္လုိ႔ ထင္ေနတာကိုလည္း ထည့္တြက္ရပါမယ္။ အဲလုိမွ မဟုတ္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ “ငါေကာင္းျခင္းရဲ႕” အတၱနယ္ပယ္ကေန မထြက္ႏုိင္တဲ့ အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္ရဲ႕ ေအးခ်မ္းမႈကို ရႏိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ့့ပါဘူး။ ေလာကမွာ ဘုရားေလာက္ေကာင္းတာ ဘယ္ရွိပါ့မလဲ၊ ဒါေပမယ့္ အေကၠာသ ဘာရဒြါဇရဲ႕ အဆဲကို ခံ၇တယ္။ ေဒ၀ဒတ္ရဲ႕ သုံးၾကိမ္လုပ္ၾကံမႈနဲ႔ ၾကဳံရတယ္။ ဒီေနရာမွာ မွတ္သားစရာေကာင္းတာက ကိုယ္နဲ႔ပါတ္သက္တဲ့ ေလာကဓံကိုေတာ့ လူတုိင္း ေရွာင္လႊဲလုိ႔ မရပါဘူး။ ေရွာင္ဘုိ႔လည္း မၾကိဳးစားပါနဲ႔၊ ဘုရားေတာင္ မလြတ္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ စိတ္မွာ ျဖစ္တဲ့ ေလာကဓံကိုေတာ့ အတတ္ႏိုင္ဆုံး ရင့္က်က္မႈနဲ႔ ေရွာင္ရွားႏိုင္ပါတယ္။ ၾကည့္ပါ၊ ေဒ၀ဒတ္ ဘယ္ေလာက္ ေကာက္ေကာက္ ျမတ္စြာဘုရား ေျဖာင့္ထားတဲ့ အတြက္ ေဒ၀ဒတ္နဲ႔ ျမတ္စြာဘုရားဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မခ်ိတ္မိပါဘူး။ ေဒ၀ဒတ္ကသာ တစ္ဘက္သတ္ခ်ိတ္ေန တာပါ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေျဖာင့္ထားတဲ့ သူက ဘာမွ မျဖစ္ပဲ ေကာက္ေနတဲ့ ခ်ိတ္ကသာ က်ဳိးခဲ့ရပါတယ္။ “လူ႕ေလာကမွာ ေနရတယ္ဆုိတာ အေ၀းေျပးကားၾကီး စီးျပီး ခရီးသြားရသလုိပါပဲ၊ အခ်ိန္ေတြဟာ ျမင္ကြင္းထဲက သစ္ပင္ေလးေတြလုိ တစ္ရိပ္ရိပ္နဲ႔ ကုန္ဆုံးေနတာပါ၊ အဲဒိခဏေလးေသာ အခ်ိန္မ်ားဟာ ပူပူေလာင္ေလာင္နဲ႔ ပဲကုန္ဆုံးေနတယ္ဆုိရင္ လူျဖစ္ရက်ဳိးမနပ္ေသးပါဘူး၊ တစ္ခုခု လြဲေနပါျပီ၊ ျပင္ရေတာ့မွာပါ“ နိဂုံးခ်ဳပ္မွာခ်င္တာကေတာ့ “ငါေကာင္းတယ္၊ ငါမွန္တယ္လုိ႔ ထင္ေနသလုိ၊ သူလည္း သူေကာင္းတယ္၊ သူမွန္တယ္” လုိ႔ ယုံၾကည္ထားမယ္ဆုိတာ သတိရွိပါေစ၊ ေဒါသေတြ ၊ ရန္ျငိဳးေတြနဲ႔ ကုိယ့္ကိုယ္ကို ပိတ္ေလွာင္မထားပါနဲ႔၊ ခ်ည္ေႏွာင္မထားပါနဲ႔၊ ခဏတာေလးသာ ေနရတဲ့ လူ႕ဘ၀ကို ေအးခ်မ္းမႈေတြနဲ႔ လြတ္လပ္ခြင့္ေလးသာ ေပးလုိက္ပါ လုိ႔ အလင္းအိမ္ရဲ႕ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကို အသိေပးႏႈိးေဆာ္လုိက္ပါရေစ.... မွတ္ခ်က္ ။ ။ ေအးခ်မ္းမႈေတြ၊ အမွန္တရားေတြဟာ ေတြးေတာေနရုံနဲ႕ အစစ္အမွန္ကို မရႏုိင္၊ လက္ေတြက်င့္ၾကံအားထုတ္မႈျဖင့္သာ အစစ္အမွန္ေအးခ်မ္းမႈကို ရရွိႏုိင္ပါသည္။ ေမတၱာျဖင့္ အလင္းအိမ္ ဘုန္းဘုန္း(ေစတနာပန္းခင္း)19.12.2011

အေမဆုိတာ

မုိးေလးက တစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္နဲ႔ တိတ္ဆိတ္တဲ့ အခန္းထဲ တစ္ပါးတည္းရွိေနခိုက္မွာ၊ အမွတ္ တမဲ့ တြံေတြး သိန္းတန္ရဲ႕ ေက်းလက္သီခ်င္းေလး ၾကားလုိက္ရေတာ့ အေမ့ကို သတိယလုိက္တာ၊ (တြံေတြးသိန္းတန္သီခ်င္းေတြကို အေမသိပ္ၾကိဳက္တယ္ေလ)၊ဟုိး...လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ့္ငါးႏွစ္ေလာက္က ဆုိ၊ ဒီလုိ ခ်မ္းေအးတဲ့ မုိးတဖဲြဲဖြဲက်တဲ့ ညေတြမွာ ေမာင္ႏွမ သုံးေယာက္သား၊ မုိးေပါက္မက်တဲ့ ေခါင္းရင္းဘက္ကိုတုိး၊ ဖ်ားကို အေပၚကို ျပန္လိပ္တင္ျပီး ဖ်ာလိပ္ထဲမွာ ဆက္အိပ္ၾကတာပါပဲ၊ ဓနိမုိးထားတဲ့ အေမ့အိမ္ေလးမွာ ဒီလုိမုိးေတြ တစ္ဖြဲဖြဲရြာျပီဆုိရင္ ဟုိေနရာက မုိးယုိ၊ ဒီေနရာက မုိးယုိနဲ႔၊ မုိးေပါက္ေတြက ေနရာမလပ္ က်လာတတ္ပါတယ္၊ အဲလုိ မုိးေတြ ယုိလာျပီဆုိရင္ေတာ့ အေမ့မွာ အသင့္ေကာက္ျပီး စုေဆာင္းထားတဲ့ ၀ါးဘတ္ေလးေတြနဲ႔ မုိးေပါက္က်ရာေနရာေတြကို လုိက္ျပီး ဖာရ၊ ေထးရရွာတယ္ေလ။
အေမ အဲလုိတစ္ညလုံး အမုိးေလးေတြ ဖားေထးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ စာေရးသူတုိ႔ ေမာင္ႏွမ သုံးေယာက္ကေတာ့ ေခါင္းရင္းနားေလးမွာ ဖ်ာေလးအေပၚကို ျပန္လိပ္တင္ျပီး၊ ေကြးေနေအာင္ ဆက္အိပ္ၾကတာပဲ၊ အေမ့ရဲ႕ တစ္ညလုံးမအိပ္ရတဲ့ ဒုကၡေတြကို ကိုယ္ခ်င္းလည္း စာနာတတ္ဘုိ႔ နားမလည္ခဲ့ၾကဘူးေလ။ တစ္မိသားစုလုံးမွာပုိင္ဆုိင္တဲ့ တစ္လုံးထဲေသာ ပိတ္ျခင္ေထာင္ၾကိးမွာ အိပ္လုိ႔ မရေအာက္ေအာင္ ၾကမ္းပုိးေတြ ကိုက္လာတဲ့အခါလည္း သားသမီးေတြကုိ မႏုိးေစပဲ၊ ၾကမ္းပိုး သတ္ရတာလည္း အေမ၊ သား သမီးေတြ အအိပ္ၾကမ္းလုိ႔ ျခင္ေထာင္ၾကိဳးေတြ ျပတ္ေတာ့လည္း ထျပီး ခ်ည္ရတာလဲအေမ၊ ေၾကာင္ေလးေတြခ်မ္းလု႔ိ ျခင္ေထာင္ထဲ လာေကြးျပီးအိပ္တဲ့အခါ သားသမီးေတြ ဖိမိမွာစုိးလုိ႔ ေနရာ လုိက္ေရႊ႕ရ တာလဲ အေမပါပဲေလ။
အေမက ဟင္းသီး၊ ဟင္းရြက္ေတြပဲေရာင္းဖူးပါတယ္။ သား၊ ငါးေတြ မေရာင္းဖူးပါဘူး။ အေမက ျခင္ေလးေတြ၊ ၾကမ္းပိုးေလးေတြပဲ သတ္ဖူးတာပါ၊ သား၊ ငါးေတြ မသတ္ဖူးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ေပါ့ေလ၊ မႏွစ္က ေရေျမျခားကို ျပန္ခါနီးေတာ့ “သားေလး၊ အေမ ငါးရံ႕ေျခာက္ လွမ္းထားလုိက္မယ္ေနာ္” တဲ့၊ (သူ႕သား ငါးရံ႕ေျခာက္ ၾကိဳက္တာ အေမသိတာေပါ့) “အေမ၊ အရွင္ေတြ မလုပ္နဲ႔ေနာ္”ဆုိေတာ့၊ “အင္းပါ၊ စိတ္ခ်၊ အေမ ပ့ံသကူရွာျပီး လုပ္ထားလုိက္မယ္”..။ ျပန္ခါနီးေတာ့ ငါးရံ႕ေျခာက္ေလးေတြ ေလယဥ္ေပၚ အနံ႔မနံရေအာင္ အိတ္ကေလးေတြနဲ႔ ထုတ္ေနတုံး“အေမ အဲဒါေတြလုပ္တုံးက အရွင္ေတြ ပါေသး လား”ဆုိေတာ့၊ သူ႕သားျပန္ခါနီးလုိ႔ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနတဲ့မ်က္ႏွာေလး က ျပဳံးေရာင္သန္း သြား ျပီး“မပါပါဘူး သားရယ္”တဲ့ေလ..။
အေမ့ကြယ္ရာေရာက္မွ အစ္မက “ေအာ္..ဦးဇင္းရယ္၊ ငါးရံ႔ေျခာက္ဆုိတာ အရွင္သတ္ျပီး ေတာ့ကိုယ္တိုင္ ဆားလူးျပီး လွမ္းမွေကာင္းတာ၊ အေမက ဦးဇင္းအတြက္တမင္မွာျပီး လုပ္ထားတာ၊ ဦးဇင္းဆူမွာစုိးလုိ႔ အရွင္မပါဘူးေျပာတာ” ေအာ္...အေမရယ္..။
တစ္ကယ္ေတာ့ေလ အေမဆုိတာ သားသမီးအတြက္ဆုိ မသြားရဲတဲ့လမ္းဆုိတာ မရွိသလုိ၊ မလုပ္ရဲတဲ့အလုပ္ဆုိတာလည္း မရွိပါဘူး၊ သားသမီး အျမင့္ေရာက္ဘုိ႔ သူ႕ေက်ာကုိ အဆင္သင့္ ခင္းေပးတတ္တာ အေမ၊ သားသမီး ကုသုိလ္ရဘုိ႔ သူ႕ဘ၀ကို အကုသုိလ္ေတြနဲ႔ ရင္းေပးတတ္တာ အေမ၊ အေမဟာေလ..သားသမီးအတြက္ဆုိရင္၊ ဆရာလုိလည္း လမ္းညႊန္တတ္သလုိ၊ တပည့္လုိ လည္း လိမၼာေပးတတ္တယ္၊ သူရဲေကာင္လုိလည္း အႏၱရယ္ေတြကို ကာဆီးေပးႏုိင္တယ္။ အုိေလ ...အေမဆုိတာ... သားသမီးအတြက္၊ ဘယ္ေနရာကမဆုိ ေနေပးႏိုင္ပါတယ္…။
“ေတာ္ျပီ...ေနာင္…အေမ့ကို ငါးရံ႕ေျခာက္စားခ်င္တယ္လုိ႔၊ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာေတာ့ဘူး.”
“မိဘ ေက်းဇူး အထူးသိတတ္ၾကပါေစ”
အလင္းအိမ္(ေစတနာပန္းခင္း)19.8.2011.

photos of Saytanarpankhing-donation ceremony.

အလွဴမဂၤလာ အစီအစဥ္

အလွဴေတာ္မဂၤလာ ႏွင့္ပါတ္သက္၍

အလွဴေန႔ရက္

• အလွဴအစေန႔.....၂၉.၄.၂၀၁၁ (၁၃၇၃-ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလၦဳပ္ ၁၂ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔)
• အလွဴၾကီး.........၃၀.၄.၂၀၁၁ (၁၃၇၃-ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလၦဳပ္ ၁၃ ရက္၊ စေနေန႔)
• ရွင္မည္ခံ..........၁.၅.၂၀၁၁ (၁၃၇၃-ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလၦဳပ္ ၁၄ ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔)
• အလွဴေတာ္ေနရာ...ဧရာ၀တီတုိင္း၊ ေလးမ်က္ႏွာျမိဳ႕နယ္၊ ခေမာက္စုေက်းရြာ၊ အလွဴေတာ္မဂၤလာမ႑ာပ္။ (ဖုန္း-၀၉-၄၉၇၁၇၂၉၄)

အလွဴေတာ္မဂၤလာ အစီအစဥ္

တန္ခူးလၦဳပ္ ၁၂ ရက္ေန႔ ၊အလွဴအစေန႔ ညေန ၅-နာရီ၌ အလွဴရွင္မ်ား၊ ရွင္ေလာင္းမ်ား၊ ရဟန္းေလာင္းမ်ား၊ မိသားစုမ်ား စုေပါင္း၍ ပရိတ္တရားေတာ္နာၾကား၍ အလွဴမဂၤလာ စတင္ဖြင့္လွစ္ပါမည္။

တန္ခူးလၦဳပ္ ၁၃ ရက္ေန႔၊ နံနက္ ၇-နာရီ သိမ္တက္၊ ရဟန္းခံ၊ သိကၡာထပ္အလွဴေတာ္မဂၤလာ ခေမာက္စုရြာ၊ ရြာလည္ေက်ာင္းတုိက္၌ က်င္းပပါမည္၊

တန္ခူးလၦဳပ္ ၁၃ ရက္ေန႔ နံနက္ ရွစ္နာရီမွ စ၍ ရပ္ေ၀းရပ္နီးမွ ၾကြေရာက္လာၾကကုန္ေသာ ဧည့္ပရိတ္သတ္ အေပါင္းတုိ႔အား ဟင္းခ်ဳိ၊ ငံျပာရည္ေက်ာ္၊ ပဲပင္ေပါက္၊ ငံပိရည္တုိ႔ျဖင့္ ဧည့္ခံေၾကြးေမြးပါမည္၊ (ဧည့္ပရိသတ္ တစ္ေထာင္ ေက်ာ္ခန္႔ကုိ ေၾကြးေမြးလွဴဒါန္းပါမည္)

နံနက္ ဆယ္နာရီခြဲ၌ ပင့္သံဃာေတာ္ အပါး(၂၀)အား၊ ေန႔ဆြမ္းမ်ားျဖင့္ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပါမည္။ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီ၌ ရွင္အပါး ၂၈ပါး၊ ရဟန္းေလာင္း ၄ပါးတုိ႔အား ျမင္းကိုွယ္စီျဖင့္ ရွင္ေလာင္းလွည့္ပါမည္၊
ညေန ၃ နာရီ၌ ဆံခ်ပရိတ္တရားေတာ္နာ၍ လွဴဒါန္းဘြယ္ အစုစုတုိ႔အား လွဴဒါန္းကာ စုေပါင္း၍ ေရစက္သြန္းခ် အမွ်အတန္းေပးေ၀ပါမည္၊ (နတ္လူသာဓု ေခၚေစေသာ္)ထုိ႔ေနာက္ ရွင္ေလာင္းမ်ားအား ဆံခ်၍၊ သရဏဂုံသုံးပါး ေဆာက္တည္ေစကာ သာသနာ့ေဘာင္သုိ႔ သြတ္သြင္းခ်ီးျမင္ပါမည္။

တန္ခူးလၦဳပ္ ၁၄ ရက္ေန႔၌ ရွင္မည္ခံအလွဴပြဲက်င္းပ၍ ေစတနာပန္းခင္း ပထမအၾကိမ္ စုေပါင္းရဟန္းခံ၊ ရွင္ျပဳပြဲအား ေအာင္ျမင္စြာ သိမ္းဆည္းပါမည္။
(တန္ခူးလၦဳပ္ ၁၃ ရက္ေန႔၌ တစ္ေနကုန္ လာသမွ်ဧည့္ ပရိသတ္မ်ားအား ဧည့္ခံေၾကြးေမြးပါမည္)

ေစတနာပန္းခင္း စုေပါင္းရွင္ျပဳပြဲ အလွဴရွင္မ်ား

ေစတနာပန္းခင္း ပထမအၾကိမ္ စုေပါင္းရွင္ျပဳပြဲ အလွဴရွင္မ်ား

၁၊ ကုိ၀မ္ခ်ဳိင္+မခင္မုိး၀င္း၊ ေမာင္-ကုိစုိးမင္းေနာင္ မိသားစု(ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ=တစ္ေသာင္း ခုႏွစ္ေထာင္

၂။ မသန္းသန္းေဌး၊မေအးေအးသန္း (ပန္းကမၻာ အထည္ဆုိင္ ယုဇနပလာဇာ) ျမန္မာေငြ=ငါးသိန္း

၃။ မစုိးစုိးလႈိင္ (ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ =ႏွစ္ေထာင္

၄။ မယဥ္ယဥ္ေအာင္(ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ =ႏွစ္ေထာင္

၅။ မဘက္တီ (ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ =ႏွစ္ေထာင္

၆။ ေဒၚစကြန္ရုိင္း(ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ=တစ္ေထာင္

၇။ ေဒၚသန္းသန္းစုိး (ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ =တစ္ေထာင္

၈။ ေဒၚေမ၀င္း၊ ေဒၚမာမာေဌး(ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ =တစ္ေထာင္

၉။ မခ်ဳိမီလာေအာင္(Vega travel, Thailand) ဘတ္ေငြ =တစ္ေထာင္

၁၀။မမုိးျပာ(ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ =တစ္ေထာင္

၁၁။မဂ်ဴးဂ်ဴး(ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ=တစ္ေထာင္

၁၂။ မယဥ္ယဥ္၀င္း(ၾကည့္ျမင္တုိင္) ျမန္မာေငြ=တစ္သိန္း

၁၃။ ကိုသန္းေဇာ္လင္း+မသူသူ၀င္း(ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ ငါးရာ

၁၄။ ေမာင္ေစာ၀င္းႏြယ္+မေခ်ာေခ်ာဇံ (ဘန္ေကာက္) သုံးေထာင္

၁၅။ မျမတ္ေလးႏြယ္ မိသားစု(ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ ငါးရာ

၁၆။ ေမာင္သူရစုိး+သန္းသန္းဆင့္ (ဘန္ေကာက္) ဘတ္ေငြ ငါးရာ
စုစုေပါင္း ျမန္မာေငြတန္ဘုိး တစ္ဆယ့္ငါးသိန္း ေက်ာ္ခန္႔၊ နတ္၊လူသာဓုေခၚေစေသာ္။

အရွင္ေတဇာနႏၵ(ေစတနာပန္းခင္း)